Słowo Szaman pochodzi z języka staroindyjskiego, z Sanskrytu, a za sprawą Arjów rozpowszechniło się w całej Euro-Azji; szczególnie na północ od Indii, na terenie wszystkich republik dawnego Związku Radzieckiego, w szczególności na Syberii. Literki „Sz” i „S” w słowach na początku wyrazów często w Sanskrycie, języku Kriszna i Buddha, a także Zarathusztra czy Lao Tsy wymieniają się, dając ciekawe językowe zjawisko podwójnej pisowni słów i stąd występująca bardziej ludowa wersja „Szaman” oraz bardziej naukowa, liturgiczna wersja „Saman”, jaka częściej jest spotykana we współczesnych językach Indii, jak Hindi, które pochodzą z Sanskrytu. Szaman musi umieć wiele Hymnów, Psalmów, Pieśni Duchowych, Inwokacji, Potężnych Modlitw, całe mnóstwo rytuałów i ceremonii. Saman potrafi ekstatycznie śpiewać piękne pieśni mocy i potrafi tańczyć rytualne tańce. Termin Szaman oznacza właściwie zdystansowanego w rozwoju wiedzy i mocy Kapłana- Uzdrowiciela w społeczności, Kapłana doskonałego, biegłego także w astrologii, czytaniu znaków z dłoni, twarzy i oczu, wiedzy o leczniczych zabiegach, zielarstwie, energoterapii i wszelkiego rodzaju sztukach duchowych, mantrycznych czy wręcz magicznych.

Szaman kojarzy się każdemu z rytualnym tańcem, wzniosłym śpiewem, intensywną recytacją formuł magicznych, w istocie Świętych Modlitw, z uzdrawianiem przez nakładanie rąk i wypędzaniem złych duchów, z władzą nad życiem i śmiercią do pewnego stopnia, a także nad siłami przyrody, żywiołami jak przywoływanie deszczu. Powszechnie znana jest umiejętność wykonywania oczyszczających i uzdrawiających rytuałów jak przechodzenie przez pole rozżarzonych węgli z ogniska, albo uzdrawiające kąpiele i zanurzenia w leczniczych wodach czystych rzek czy strumieni. Praca z połączeniem z Wyższą, Boską Jaźnią, Duszą, a także praca z Energiami Żywiołów oraz ze Światłem Ducha Życia (Prańa, Mana) to dobrze znane „szamańskie“ zagadnienia! Nie jest łatwo zostać prawdziwym Szamanem, bo największymi są Ci, którzy kształceni byli od dziecka nawet lub wczesnego wieku życia i mają za sobą kilkadziesiąt lat praktyki jako zielarze, masażyści, energoterapeuci, znawcy znaków twarzy i dłoni, aurowidze, mistrzowie żywej modlitwy, tańca i śpiewu czy egzorcyzmu. Każda dziedzina wiedzy i praktyki Szamana musi być przez człowieka przyswojona. A Ci, którzy umieją tylko masaże albo tylko czytanie z rąk są marnymi kuglarzami. Autentyczny Szaman musi znać biegle, perfekcyjnie i posługiwać się skutecznie chociaż Dziesięcioma Metodami!

Sylaby SAM lub SZAM, od których jako od rdzeni słowotwórczych pochodzą słowa Saman czy bardziej ludowa wersja Szaman oznaczają uzdrawiającą i oczyszczającą Moc Przyrody, Żywiołów, Drzew, Kamieni i Miejsc Mocy. Samah oznacza Ekstazę, Rozkosz i odnosi się do umiejętności nucenia Uzdrawiających lub Magicznych Pieśni w czasie Rytuałów (Pudźa) lub Tańców. Dziś wielu jest amatorów Świętych Szamańskich Tańców i Pieśni Ducha w obrębie całej kultury Euro-Azji, Eurazji, czyli w obrębie wpływów Indoeuropejczyków ( Arjów). Szaman czy Saman to zjawiska dotyczące Wspólnot Ludów Indoeuropejskich przede wszystkim, chociaż w Indii mieszka liczące kilka milionów ludzi plemię Huna, którego część osiedliła się aż na Hawajach, roznosząc wiedzę i mądrość Szamanów po całym obszarze Pacyfiku - skąd teraz do nas powraca, chociaż Polska i Słowianie są częścią Euroazjatyckiej kultury Indoeuropejskiej, gdzie Szaman był najważniejszą osobą w społeczności i najgodniejszym wśród starszyzny jako Kapłan-Uzdrowiciel i Mistrz Wszelkiej Magii (Magya), bo Magia to także termin pochodzący z Sanskrytu.

Magya (Magja) oznacza zdolność cudownego działania, zdolność czynienia Cudów z pełną Mocą, cokolwiek zostałoby uczynione, acz ludzie najczęściej domagają się cudownego uzdrowienia lub cudownego odwrócenia wszelkich złych okoliczności losu. Magya to władza Serca nad Ziemią i materialnymi uwarunkowaniami oraz zdolność Serca do usuwania trucizn. Magja czy jak kto woli w spolszczeniu współczesnym Magia, to poziom, jaki osiąga Szaman, kiedy oprócz wiedzy przejawia jeszcze Moc, a to się bardzo niewielu udaje, aby rozwinąć skuteczną Moc, Magję! Szaman otoczony jest zawsze przez Uczniów i Współpracowników, z których najbardziej początkującymi są Pudźari, Ofiarnicy, osoby regularnie sprawujące przypisane im dla nauki szamańskie rytuały i ceremonie. Jedną z takich typowych rytualnych ceremonii szamańskich jest Ofiara Ogniowa, Agnihotra, palona w naczyniu miedzianym o kształcie piramidki lub półkuli! Dobry to sposób, aby zacząć tajniki Ścieżki Szamana poznawać od takich właśnie prostych ceremonii, łatwych dla każdego do nauczenia i praktyki. Aby przejawić Wielką Moc, o jakiej wielu marzy, trzeba rozpocząć rzeczywisty trening oparty na autentycznej praktyce wszystkich indoeuropejskich ludów.

Poziom Mocy, Magji, czyli Charyzmatu, Cudu, przychodzi przez głęboki trening, całkowite oddanie się głębokiej praktyce, wierne podążanie za Mistrzem i Nauczycielami, od których się uczymy, albowiem najistotniejszą jest nauka oparta nie na słowie, ale otrzymana przez współuczestnictwo we wszystkim co robi Szaman, szczególnie w rytuałach i ceremoniach uzdrawiania czy sprowadzania deszczu. Przekaz poprzez oczy, przelanie Energii, Mocy z Mistrza na Ucznia należy do najistotniejszych i zwany jest Darśana – Widzenie, a bez tego, to nikt się ani za dużo nie nauczy, ani niczego szczególnego nie osiągnie. Oczywiście dobrze przeczytać wszystkie książki o Hunie, Magii, Uzdrawianiu, Szamaństwie, Reiki, Ayurwedzie, to jednak daje tylko wstępną orientację w temacie, a praktyka pod przewodnictwem Szamana, Nauczyciela i Mistrza dopiero pozwala człowiekowi w pełni zostać Szamanem, Samana!

W zasadzie istnieją cztery ogólne stopnie Ścieżki Kapłana-Uzdrowiciela, a słowo Szaman lub Saman oznacza trzeci poziom wtajemniczenia. I pewnie niewielu wie, jakimi terminami określano pierwszy, drugi i końcowy, czyli czwarty poziom wtajemniczenia szamańskiego. Niewątpliwie zainteresowani muszą się uczyć od dobrze wtajemniczonych i doskonale znających wiele przedmiotów związanych z wszelką magiczną, szamańską, uzdrowicielską i egzorcystyczną działalnością. Szaman musi umieć zarówno zdejmować klątwy rzucone przez złych, jak i musi umieć rzucać klątwy na złych, którzy szkodzą. Szaman musi umieć nie tylko wchodzić w Świadomość Wyższej Jaźni, Duszy, AUM, Atmana, ale i w Świadomość Żywiołów jak Ziemia, Woda, Ogień i Wiatr czy w Świadomość Aniołów w Sanskrycie zwanych Dewa, a po hawajsku AWAIKU. Tradycyjne terminowanie u Mistrzów i Nauczycieli to 10–15 lat bardzo intensywnej nauki, praktyki i służby, a później także dalsze dokształcanie pomimo znacznej samodzielności i rozwiniętej mocy.

Studiowanie Nauk Cagliostro, Świętego Germaina, Apoloniusza z Tiany, Świętego Mikołaja z Mirrah, Św. Panteleimona, Św. Alicji Bailey, Mistrza Dźiwhal Khul, Mermeta czy Zarathusztra jest jak najbardziej wskazane i właściwe, bo wszystko to jest spuścizną Szamańską, zarówno Huna, Voo-Doo, Magja jak i indyjska Tantra, która jako drawidyjskie szamaństwo istnieje już kilkanaście tysięcy lat przynajmniej! Poszukać dobrego Guru – Mistrza, Nauczyciela będącego Samanem, Uzdrowicielem Umysłu i Uzdrawiającym Umysłem, bo tyle Słowo Saman oznacza, to dobry początek i pierwszy krok do sukcesu, a trzeba pamiętać, że Nauka, Praktyka i Służba u Mistrza, nigdy się nie kończy!

The Himalaya Master