Wiele osób marzy o duchowym królestwie, o ponownym przyjściu Chrystusa lub Maitreya, bo tak na Wschodzie, w kulturze Orientu nazywa się Chrystusa, mającego ponownie przybyć Zbawiciela, Wybawcy. Każda wielka tradycja religijna, nawet zaratusthriańska mówi o przyszłym Mesjaszu i Zbawicielu, o Adwencie, ponownym zstąpieniu wielkiej duchowej istoty, która zgładzi grzech, usuwa wszelkie zło i ustanawia świat Dobrym. Święci Boży, którzy żyją na Ziemi w liczbie 144 tysięcy, ustanawiają przyczółki duchowości i prawdziwej Religii Boga, a ich nauka, Orędzie, jest jednolita i składa się w ogólnym zarysie z tych samych podstawowych zasad i praw, bez względu na epokę i kulturę.


Podstawą jest znak wspomniany już przez Proroka Isajahu, iż każdy z wiernych prawdziwej religii Chrystusa Adwentu, Przychodzącego Zbawiciela, będzie w każdy Nów Księżyca oraz w każdą Sobotę (Sabbath) uczestniczyć w duchowym zgromadzeniu służącym uwielbianiu i wysławianiu Pana (Jahwah, Śiwa) i Boga (Elohim, Allah, Brahman). Podstawą czci i hołdu składanego istocie Boga jest Pokłon twarzą do Ziemi jakim tradycyjnie czci się Boga i Świętych Bożych na całym świecie, a już szczególnie w Euroazji od Japonii, przez Chiny, Indie, Israel, aż po Iberię! Prorocza zapowiedź Izajasza jak zwiemy w spolszczeniu Nāb Isajahu, znajduje się w ostatnim rozdziale jego biblijnej Księgi Proroctw! Jest to pieczęć pewna i współcześnie tysiące, i miliony ludzi odkrywają tę prawdę objawioną, łącząc się we Wspólnoty, aby zgromadzać się w każdy Nowy Księżyc, Nów, wieczór przed Nowiem i w każdą Sobotę na wielbienie Boga i Pokłony.


Religie należące do Boga Stwórcy i Jego Mesjasza, Zbawiciela (Kalkina), który ma przyjść, poznajemy po Wielkiej Czci Boga w Soboty, bo jest to Dzień Święty, nakazany u początku współczesnej ludzkości, jakieś 5-6 tysięcy lat temu! Podobnie Dzień Nowiu Księżyca jest czasem comiesięcznego spotkania w jak największej kongregacji, zgromadzeniu Wspólnoty, Zboru czy Kościoła Duchowego celem uwielbiania i uczczenia Najwyższego Pana i Boga, oddawanego w Biblii tajemniczym tetragramonem JHWH (Jahwe) lub Jahuwah (Huwah), a także w skrócie Jah(u). Święci Boży przypominają, że jest to Święte Imię Boże dobrze znane chrześcijanom, żydom, zarathustrianom a także braminom i wedantystom, albowiem zapisane jest w starożytnych Pismach Rigweda.


Bóg, Elohim (Allāh, Brahman) pobłogosławił siódmy dzień tygodnia nazywając go Sabbath, Sobota i dla wszystkich ludzi zawsze i wszędzie, o ile są ludźmi religijnymi, uduchowionymi, pobożnymi czy uświęconymi, Sobota jest Dniem Świętym, oznaką Przymierza, Pojednania z Bogiem. Bóg pobłogosławił i uświęcił Sobotę, a wie o tym zarówno Chińczyk, Tybetańczyk, Japończyk jak i Żyd, czy europejski chrześcijanin. Dla starożytnych Słowian także Sobota była Dniem Świętym i powodem do zgromadzeń w miejscach Świętych, czego nie mogli zrozumieć rzymscy dyktatorzy i tyrani dokonujący podboju słowiańszczyzny w ramach swoich krucjat. Każdy, kto przeczytał początek Biblii, drugi rozdział Genesis, nie ma co do tego wątpliwości, że prawdziwe chrześcijaństwo przychodzącego Chrystusa, Maitreya, Mesjasza Adwentu będzie uczęszczać na zgromadzenia i cześć Boga oddawać Pokłonami w Soboty!


W indyjskich Pismach Świętych nazywa się Boga często Panem Sabbathu, Królem Dnia Soboty, w oryginale Sabhāpati, gdzie Pati to Pan, Wódz, Król, a Sabhāt to Sobota. Zgromadzenia religijne na modlitwę i medytację w każdy Nów Księżyca to uniwersalna cecha wszystkich prawdziwych oaz światła, cecha wszystkich autentycznie przez Boga objawionych religii. Czy to indyjska Śaiwita (Śiwaizm), czy to religia Słowian, czy religia Żydów, oparta na Biblii, zawsze zwoływano Święto Wielbienia Boga o Wielkim charakterze w każdy Nów księżyca, a czasem nawet przez 2-3 dni, aż do Nowiu! Nikt nie może ignorować Dni wskazywanych przez objawienia Boga i Proroków od tysięcy lat i to w wielu kulturach religijnych. W chrześcijaństwie Święto Nowiu i Sobota utrzymywała się aż do 7 wieków po Chrystusie, chociaż rzymskie, konstantyńskie sekty tępiły Sobotę i Nów już od końca 4 wieku po Chrystusie.


Wizja Boga w Ogniu, przybywającego na Rydwanach Niebiańskich lub pojawiającego się w słupach i obłokach Ognia jest charakterystyczna, a mistycy zawsze miewają ogniste doświadczenia. Zapowiedź kary i przekleństwa oraz wytrącenia z Ziemi kilku grup osób o bardzo złych i demonicznych skłonnościach, także jest cechą prawdziwej religii, chociaż z uwagi na represje rzymskiej głównie inkwizycji, jest to delikatna materia, o której ludzie nie lubią mówić i nie zawsze chcą przyjąć fakty duchowe do wiadomości! Ci, którzy uświęcają samych siebie zostaną zgładzeni w Ogniu, mówi Pan Bóg. Ci, którzy sami siebie uważają i powołują na rzekomych świętych, przykładowo fałszywymi cudami lub fałszywymi kontaktami z Bogami, który okazuje się poślednim albo i złym astralnym duchem, są tak zwanymi synami buntu, ludźmi zła skazanymi na Zagładę o Apokaliptycznym charakterze. Każdy Święty ma Guru – Kierownika i Mistrza Duchowego i opiera się na Autorytecie Pism Świętych oraz na Inicjacji w sukcesji Bractw Prorockich, Bractw Świętych, takich jak Katarzy czy Templariusze.


Na zagładę też w pierwszej kolejności skazani są Ci, którzy zjadają mięso świni, wieprzowinę, ci, którzy zjadają gryzonie polne, myszy – to wszystko oznaką jest dzieci diabelstwa i synów zagłady, po tych znakach poznajemy synów zatracenia, którzy są demonicznym ucieleśnieniem zła, ludźmi wojny i zatracenia! Ci, którzy usiłują oczyszczać się energią wybranych drzew w gajach i myślą, że takie drzewo jest ich Bóstwem, a ignorują Wielkiego Boga, Prawdę, też należą do dzieci zatracenia. Wszyscy przeznaczeni są na zagładę o ile trwać będą w złych uczynkach, jakie popełniają w Dniu Przyjścia Zbawiciela, Chrystusa Adwentu, który zniszczy i pokona wszelkie zło, usunie grzech!


Bóg gniewa się na każdego, dla kogo podstawą wyżywienia nie są owoce drzew oraz ziarna zbóż i roślin, kto nie jest jaroszem, albowiem w Raju na Wschodzie, w Ogrodzie Eden takim pokarmem Bóg nakazał żywić się człowiekowi, pierwszym ludziom na początku tej Epoki Światła, ponad 5 tysięcy lat temu! Świnina i gryzonie są już szczególnie zakazane każdemu człowiekowi, a Ludowi Bożemu nie wolno też spożywać alkoholu, albowiem Świętym i uświęcającym się nie przystoją żadne środki oszołamiające i zakłócające mózg, a już szczególnie komunia ze Złym Szatanem, Diabłem poprzez spożycie wina tzw. mszalnego, jest szczególną oznaką przeklętego szatańskiego zwyrodnienia, a pochodzi od rzymskich demonów. Archanioł Gabriel rzekł w Orędziu do Mohammada, że alkohol jest napitkiem szatanów w ludzkich ciałach i ludziom jest zakazany! A przecież Chrystus i Nazirejczycy czy Esseńczycy karali śmiercią za picie wina, sycery, wódki, pijąc jako Komunię, Eucharystię sok winogronowy z czerwonych winogron – Krew Przymierza. Wie o tym każda osoba znająca historię religii! Niech tych kilka Znaków Religii Prawdy będzie Wam o ludzie Drogowskazem Duszy!