1. Wielu ludzi twierdzi, że robiło praktyki na wzrost dobrobytu, ale nie zawsze są zadowoleni w pełni z ostatecznego rezultatu, czego powodem jest zwykle nieuwaga lub ingnorancja w wypełnianiu rytuałów. Tantra gwarantuje skuteczność każdego wypełnionego rytuału, a często jest to określony czas, ilość i warunki pełnienia praktyk. Sporo jest czynników osłabiających lub uniemożliwiających spełnienie, osiągnięcie rezultatów praktyki, a starożytni mistrzowie magii duchowej błogosławili bardzo konkretne co do formy, czasu i miejsca rytuały! Generalnie nie należy ignorować przepisanych zaleceń, bo jeśli rytuał ma trwać przez sześć tygodni, a praktyka mantry dobrobytu ma być powtarzana przed wschodem Słońca, to jeden dzień, w którym człowiek zaśpi, psuje cały efekt końcowy. Praktyka jest jak podlewanie rośliny na pustyni, gdzie nawet parę godzin spóźnienia powoduje jej wyschnięcie i spalenie, a wiele rytuałów z powodu błędu trzeba następnego dnia po prostu rozpocząć od nowa, gdyż przez błąd praca jest rozproszona. Mantr generalnie nie należy intensywnie recytować w stanie mocnego zdenerwowania, irytacji czy złości, zatem robienie praktyki „na dobrobyt” akurat przy okazji kłótni z drugą połową związku, jeszcze kłótni o pieniądze, może przynieść wręcz odwrotne rezultaty, bo do praktyk duchowych zasiadamy w spokoju ducha, wyciszeni wewnętrznie, bez negatywnego nastawienia.


2. Tantra jako rozbudowana boska biała magia, posiada wiele niuansów i czasem samo robienie mantry pomyślności, takiej jak Śrîm, nie jest wystarczające, jeśli się przykładowo neguje istnienie bóstw foremnych, z których wibracja wypływa, a jest to dźwięk przypisany różnym formom pomyślnej bogini, jak Lakszmi czy Lalita. Negowanie istnienia foremnych bogiń jest też negowaniem dźwięku, który z nich wypływa, czyli rodzajem awersji do praktyki, a do podstawowych zasad osiągu duchowego należy pełna i gruntowna akceptacja wypełnianej praktyki. Demoniczni i pomyleni w swych poglądach ludzie muszą najpierw mocno zaprzyjaźnić się z praktyką, polubić z jej wewnętrzną rzeczywistością, dogłębnie zaakceptować oferowaną metodę pracy. Magiczne rytuały są nadzwyczaj skuteczne wtedy, kiedy osoba wykonująca taki rytuał dobrobytu jest zżyta z praktyką, lubi ją i akceptuje całkowicie, a nawet czerpie rozkosz z jej wykonywania. Ludzie, którzy odmawiają mantram, a nudzą się w trakcie, przysypiają lub denerwują, że tak długo trwa, nie mają, co liczyć na zbytnie osiągi i rezultaty z powodu swej demonicznie negatywnej postawy wobec ćwiczenia duchowego. Ludzie w Europie często mają demonicznie wynaturzony stosunek do praktyki, dziecinnie roszczeniowy, zaborczy, nerwowy i powinni najpierw praktykować dużo relaksu i wewnętrznego uspokojenia swoich rozlicznych Vŗttis – negatywnych fal emocji i myśli. Złe, negatywne stany wnętrza często neutralizują lub odsuwają w czasie upragnione rezultaty tantrycznych praktyk i trzeba się  przyłożyć do transformowania swych negatywności w Światło celem oczyszczenia umysłu i serca. Zasady te są uniwersalne, praktykowane tak w indyjskiej, jak i tybetańskiej Tantrze, a nawet w magicznych systemach,  takich jak Huna czy Reiki, Voo-Doon i wielu innych! Przed poważną sesją Jogi także zaleca się kilkanaście minut relaksacji celem rozproszenia i usunięcia szkodliwych negatywnych stanów emocji i rozdrażnień!


3. Wiele praktyk dla uzyskania ich efektu należy robić w ciszy i odosobnieniu, stąd Sādhaka, osoba praktykująca, musi mieć komfort wykonywania rytuału tak, aby w tym czasie nikt nie przeszkadzał, nie zakłócał praktyki. Atmosfera musi być dobra, pogodna i spokojna, a żadna awantura nie ma prawa „wisieć w powietrzu” i nie jest to jakaś abstrakcja, tylko zwyczajne, bosko-anielskie podstawowe wymagania do praktyki. Praktyki duchowe pochodzą z Niebios, od Boga i Aniołów, a przecież każdy rozumie, że Raj jest wolny od demonicznych negatywności, awanturniczo przeszkadzających osób, złośliwców namolnie zakłócających przestrzeń odosobnienia i innych mrocznych zjawisk. Współcześnie, wyłączenie wszelkich urządzeń elektrycznych, typu telefony, komunikatory, urządzeń szumiących, hałasujących czy zakłócających biopole, należy do podstaw aranżacji miejsca i warunków do praktykowania. Zwykle wystarczy wygasić większość zgrubnych pobliskich zakłócaczy, aby osiągnąć dobre warunki dla powodzenia działań. Możność zamknięcia się w pokoju na klucz i zatkania dziurki od klucza także bywa pomocna w wypadku współdzielenia domu z uciążliwymi domownikami. Głodne, niepodlane kwiaty lub nienakarmione zwierzęta domowe mogą powodować pewne napięcie psychiczne, stąd należy wcześniej należycie zadbać o nakarmienie i napojenie mniejszych braci, którzy są od nas zależni. Płaczące i głodne dziecko musi zostać nakarmione i przewinięte, a nie powinno być zostawione w stanie rozdrażnienia głodowego na czas praktyki, gdyż trzeba się nauczyć płynnie godzić obowiązki.


4. Niektóre rytuały tantryczne dla osiągnięcia powodzenia i dobrobytu wymagają składania prostej ofiary z czystych pokarmów, jak przykładowo ryż i mleko, czego nie należy zaniedbywać ani pomijać w takim przypadku, podobnie jeśli warunkiem praktyki jest też odpowiednia dieta. Oczywistym warunkiem  bardzo wielu praktyk duchowych jest odżywianie roślinne, jarskie, czyli wegetariańskie, czasem ściśle określone, co do rodzaju produktów żywnościowych, a także ilości i pór spożywania posiłku. Jeśli w instrukcji praktyki tantrycznej „na dobrobyt” jest powiedziane, że w czasie wykonywania tej Sādhany nie należy z nikim rozmawiać, to trzeba uważać, aby dotrzymać takich w sumie prostych warunków, by owoce praktykowania mogły być skonsumowane! Istotnym punktem praktyk Artha Tantra, Magii Dobrobytu, jest często podjęcie jakiejś służby na rzecz ubogich, cierpiących czy joginów-mnichów i trzeba ochoczo takie umowy dawane przez Niebiosa i Świętych Mistrzów dotrzymywać, aby osiągnąć rezultat. Wedle praw niebiańskich, kto nie pomaga innym, ten sam na pomoc nie zasługuje i zgodnie z prawem karmana (odpłaty) pomocy nie otrzyma. Ludzie muszą dokładnie przestudiować instrukcję tantrycznej praktyki i wiernie ją wypełniać, żeby osiągnąć upragnione rezultaty, inaczej spotykają się z niepowodzeniem. A przecież kierunek, w którym człowiek siedzi też jest istotny, szczególnie w praktykach zrytualizowanych i nie należy w swym ściemnieniu twierdzić, że coś jest mało istotne. Efekt końcowy to suma wszystkich rzeczy, jakie składają się na prawidłowo, z zaangażowaniem wykonywany magiczny rytuał.


5. Powtarzanie mantramu i towarzyszących czynności rytualnych musi być wypełniane z oddaniem, zaangażowaniem, ufnie i szczerze. Rzekome „sprawdzanie rytuału”, nieufne próbowanie, czy działa, może być nie tylko bezowocne, ale i trochę nieprzyjemne dla takiej pomylonej osoby, gdyż nieufność jest sama w sobie energią Vŗtti, emocją demoniczną, ciemną, mroczną i szkodliwą. Zasadą podstawową wykonywania praktyk, mantr i rytuałów jest ufność, akceptacja, wiara w podjęte metody, a ściślej pełna wiara i szczerość w wypełnianiu instrukcji praktyki duchowej. Święci Mistrzowie przekazują metody sprawdzone, dobrze przetestowane przez wieki i wymagające szczerego i skrupulatnego wykonyania, stąd osoby programowo nieszczere, chwiejne, podejrzliwe, krytykanckie zamiast owocu praktyki mogą doznawać kryzysu oczyszczającego pomieszania albo lekkiego rozstroju swej diabolicznej, złej natury. Praktyki oczyszczają umysł i serce ze wszelkich demonicznych naleciałości i człowiek musi rytuały tyle razy powtarzać, żeby się nauczyć ich wykonywania w rzeczywiście prawidłowy sposób. Żeby być dobrym kierowcą, nie wystarczy przeczytać podręcznik obsługi samochodu, potrzeba jeszcze sporo treningu, żywego treningu siedząc za kierownicą i prowadząc pojazd! Tak samo w ogólności jest z przyswojeniem efektywności mantramów i towarzyszących im czynności rytualnych czy innych wymogów.


6. Przyczyny niepowodzeń mogą też leżeć w niewłaściwym podejściu do życia, w roszczeniowych postawach, w chorobie zawiści, że inni coś mają, to dlaczego „ja nie mam”! Trzeba chory na takie dolegliwości umysł wyleczyć z tych negatywnych żądz, postaw i zaburzeń, co od razu po oczyszczeniu i wyzdrowieniu umysłu spowoduje zmianę sytuacji życiowej. Trzeba pamiętać, że każde bogactwo musi być użyteczne i funkcjonalne. A ci, którzy obiecali, że Guru wybudują  Aśram, jak zdobędą bogactwo, powinni pamiętać, że swoje obietnice składają przed Bogiem, nawet jak to są tylko myśli i pragnienia w modlitwach czy recytacjach mantramów. I wobec Boga Brahmana czy Wszechducha trzeba się wywiązywać ze swych obietnic, bo inaczej kolejne próby użycia rytuałów dla powodzenia i dobrobytu skończą się fiaskiem a nawet zwiększeniem biedy, co będzie wtedy po prostu zwyczajnym skutkiem zwrotnym, złą karmą niedotrzymania obietnic wobec Guru i linii przekazu! Ćandala to stan permanentnego ubóstwa, biedy, nędzy i choroby spowodowany brakiem honoru i uczciwości wobec Boga i Świętych Guru.


7. Nic nie przesadzimy, jeśli powiemy, że brak wyraźnych owoców w praktykach magii dobrobytu jest skutkiem ignorancji, niedociągnięć i niedopatrzeń w sposobach wykonywania mudry, mantry i jantry, które to elementy składają się na cały tantryczny rytuał. Brak jakiegoś elementu w układzie uniemożliwia dotarcie do celu, tak jak brak choćby jednego koła czy „tylko” kierownicy w samochodzie czyni cały pojazd bezużytecznym aż do czasu jego naprawienia. Jeśli coś nie działa w magicznych procesach tantry, należy dobrze rozważyć, jaki element został pominięty w całym rytuale. A mleko to jest mleko prosto od krowy a nie jakiś odwirowany biały płyn z dodatkiem mnóstwa chemikaliów. Podobnie ryż, to musi być ryż a nie resztka z ziarna ryżu po jego wypolerowaniu na biało, co czyni go praktycznie nieużytecznym. Drobne acz istotne usterki w rytuale praktyki Tantry mogą czynić cały diamentowy pojazd mało przydatnym lub nieefektywnym i nie trzeba narzekać na praktykę, ale na siebie, swoje błędy, zaniedbanie i ignoranckie poglądy na temat instrukcji Sādhany. Ludzie Zachodu, europejczycy przejawiają wiele ignorancji w dziedzinie religijności, magii i mistyki, stąd muszą się uczyć bardzo gruntownie, od podstaw z naciskiem na szczegółowe przyswajanie zasad, połączone z kształtowaniem właściwej postawy do Boskości i Guru/h. Pozostaje życzyć ludziom, aby ich wysiłki odniosły skutek w praktykowaniu.