Boża Miłość spływa do Serc wszystkich ludzi i zasadniczo każdy człowiek odbiera skondensowany rubinowy promień Miłości jaką Bóg, Stwórca-Kreacja, darzy wszystkie swoje dzieci. Lotos Duszy, podobny  do kwiata o pięciu płatkach w piersi, w sercu jest podstawowym  ośrodkiem Bożej Miłości spływającej do serc ludzi z wyższych planów bytu, ze sfery istnienia Boga, jaką jest Serce Boga, Dharmaloka, czy Budhiloka. Preman, Miłość Boża spływa Łaskawie jako promień rubinowego światła dającego delikatną różowawą aurę rozprzestrzeniającą się od środka piersi w postaci pięciopromiennego gorejącego Serca o wielkiej życzliwości, współczuciu, radości i spokoju ducha. Kiedy Preman, Boża Miłość dotyka swą mocą miłowania człowieka, ludzka osoba przejawia tę Miłość Doskonałą w sposób cząstkowy na pięć różnych podstawowych sposobów. Można powiedzieć, że różne człowiecze sposoby miłowania są drobnymi promyczkami Blasku i Mocy Miłości, jaką dobry Bóg ofiaruje każdej stworzonej istocie  szczególnie ludziom (Manawa), nadludziom czy półaniołom (Upedewa), aniołom (Dewa) i wielu innym rodzajom istot żyjących w różnych światach tego globu. Pięć aspektów Preman są niczym kwiat lotosu o pięciu płatkach i niczym pięcioramienna gwiazda, dlatego też Preman przejawia się poprzez Trzecie Oko, Adźńam, w głowie i poprzez lotos Manipuraka, który znajduje się ponad pępkiem, gdzie wszędzie jest siedziba archetypu zjawisk pięciorakich.


Watsalja to zwyczajna opiekuńczość, czułość i tkliwość, z jaką matka zajmuje się swoim dzieckiem i można śmiało powiedzieć, że jest to poczucie i uczucie macierzyństwa ku własnemu potomstwu. Ogólnie Watsalja to miłość, jaką rodzice darzą swoje dzieci troskliwie i uważnie się nimi zajmując, dbając o swoje potomstwo, reagując na potrzeby dziecka i pomagając mu w rozwoju. Ten rodzaj umiłowania i więzów krwi widać nie tylko u ludzi, ale też i bardziej rozwiniętych zwierząt, które wychowują swoje potomstwo i dbają o swoje dzieci,  w razie potrzeby broniąc ich i chroniąc ryzykując nawet własnym życiem! Watsalja to miłość, w której opiekujemy się słabszym i młodszym, pozwalając poznać czułość i tkliwość macierzyństwa we wszelkiej postaci na różnych etapach życiowego rozwoju dzieci. Watsalja to generalnie miłość starszych i silniejszych ku młodszym i słabszym, a kto nie okazuje opiekuńczości ku słabszym i młodszym, kto nie umie być troskliwy, wobec swojego potomstwa ten jest duchowo chory, bo podstawowy aspekt Miłowania, jakim obdarzona jest jego dusza jest w jakiś sposób zablokowany i zdeprawowany. Bądź matką dla dziecka, czułą, troskliwą i opiekuńczą, a że Miłość Boża jest bezegoistyczna to miłuj każde dziecko, każdą młodszą i słabszą istotkę w należyty, troskliwy, opiekuńczy sposób. Oto i aspekt Watsaljam, jaki w postaci opiekuńczości powinien okazywać człowiek dowodząc, że przepływa przez jego serce promień Boskiej Miłość, Preman.


Mohā to drugi aspekt, stopień czy promień jaki Miłość Boża przejawia poprzez ludzkie serce, a jest to zwyczajna ludzka zdolność do zakochiwania się w osobie płci przeciwnej i jest to rodzaj miłowania zawierający zawsze erotyczno-pragnieniowe odczuwanie. Zdolność do zakochania i trwania w zwyczajnym, erotycznym miłowaniu drugiej osoby potrzebna jest dla podtrzymania związku partnerskiego pomiędzy kochanką i kochankiem, pomiędzy, mężem a żoną. Jest to aspekt Preman, który pozwala być i żyć z drugą osobą jako z własną połową, z bratnią duszą, z którą wiele łączy gdyż jest to kochająca i erotyczna więź międzyosobowa. Mohā podobnie jak Watsalja możliwa jest zarówno do jednej osoby, jak i do wielu osób jednocześnie, a to zależy już od wyboru człowieka, osobistego temperamentu, zwyczajów kulturowych i podobnych spraw. Mohā tworzy podstawowe miłosne więzi i związki międzyludzkie, które owocują udanym życiem erotycznym, a także zradzaniem potomstwa, ku któremu potrzebna jest Watsalja, w czym wszystkich rodziców przyszłych należałoby najpierw wypróbować i przećwiczyć, tak aby nie produkowali niechcianego potomstwa, a jedynie potomstwo upragnione jako owoc Mohā! Człowiek niezdolny do zakochania się w osobie płci przeciwnej i tworzenia erotyczno-miłosnego związku, uważany jest za osobę patologicznie chorą, osobę zaburzoną, skoro ten promień Preman się nie przejawia.


Anurāga to więź czy przywiązanie, jakie występuje pomiędzy krewnymi czy przyjaciółmi. Zwiemy ten trzeci aspekt Preman lubieniem lub sympatią, ale jest to miłość więzów krwi oraz miłość przyjacielska bez erotycznych konotacji. Przypomina filos-lubienie przypomina więź pomiędzy braćmi czy siostrami i często taki rodzaj uczuć wzbudza się dla stworzenia grupy towarzyskiej, kółka zainteresowań, a także wspólnoty duchowej. Anurāga zwana jest czystym przywiązaniem albo czystą, braterską więzią pełną dobroczynnego wpływu, sympatii czy umiłowania. Anurāga to przywiązanie do kolegów, przyjaciół, znajomych, przywiązanie do rodziny i krewnych i należy te związki pielęgnować w harmonii, czystości i subtelności dodając trochę tkliwości, która obecna jest w Watsalja, ale bez Mohā, która z natury jest bogata w piękno doznań i przeżyć erotycznych. Wzajemne przywiązanie rodzinne czy przyjacielskie więź potrzebna  też jest dla podtrzymania każdego czy satysfakcjonującego czy radosnego, twórczego związku międzyludzkiego dlatego o ludzie szczerze pielęgnujcie swoje przyjaźnie i brackie związki.


Czwarty rodzaj, na jaki przejawia się Preman przez ludzką istotę to Īćczha, czyli subtelne pragnienie, dążenie lub życzenie zwykle skierowane ku przyszłym osiągnięciom czy celom. Īćczha to miłość upodobanie w zdobywaniu czy osiąganiu wszystkiego tego, co człowiek sobie wymarzył czy też zrozumiał, że powinien do tego dążyć i to osiągać. Ten rodzaj miłości jest często wolą, pragnieniem zdobywania rzeczy materialnych, ale też bywa wolą poznawania świata, miłością do przyrody, życia czy planety. Często określa się Īćczha jako miłość do życia i tego co człowiekowi w życiu towarzyszy oraz jako pragnienie wszystkiego tego, co potrzebuje, a co nie jest osobą, a raczej rzeczą, ideą lub stanem. Zamiłowanie do podróżowania, ogrodnictwa, matematyki czy też pragnienie bycia sławnym lub bogatym to aspekt Īćczha, na jaki manifestuje się Preman. Īćczha to są na początek wszelkie chęci, ochoty, pragnienia ku obiektom i celom świata, w jakim człowiek żyje, a głębiej sama wola znajdowania i osiągania. Ważne jest, aby realizować wynikłe z wnętrza dobre i pożyteczne dążenia czy pragnienia, ale na rzeczy nie należy rozwijać Anurāga przywiązań stosownych do tworzenia więzi międzyludzkich, gdyż wtedy Īćczha będzie nieczysta, a przywiązanie do rzeczy stanie się szkodliwym i chorobliwym nałogiem czy nawykiem. Īćczha to miłość malarza do malowania dająca wielką moc i wolę tworzenia nowych dzieł, ale nie powinna być uwiązaniem do zamalowanego płótna. Īćczha, gdy prawidłowo funkcjonuje, jest w człowieku mocą woli do otrzymywania wszystkiego czego zechce.


Ostatni, piąty rodzaj Miłości, który jest kulminacją ludzkich rodzajów miłowania to Bhakti, czyli uwielbianie, adoracja, dewocja, oddanie duchowe istotom wyższym, które reprezentują Boga. Człowiek, który uświadomi sobie strumień Preman, jaki na niego spływa i dotyka głębi duszy, spontanicznie odwzajemni się Bogu, Stwórcy-Kreacji i będzie z oddaniem wielbił Boga i służył Bogu, także poprzez służbę i oddanie Boskiemu Guru, Posłańcowi Niebios. Bhakti to najwyższy rodzaj miłości, jaką człowiek emanuje, gdy zaczyna odczuwać łączność i więź ze Stwórcą-Kreacją, a ludzie odcięci w swej świadomości od Boga, swego źródła ani nie przejawiają Bhakti, ani nie potrafią zrozumieć czystych uczuć Wielbiciela do Boskiej Istoty Guru lub Dewa (Anioła). Bhakti realizuje się z potrzeby serca, a devotio to oddanie i uwielbienie, łacińskie słowo pochodzące z Sanskrytu dla określenia uwielbienia czci i kultu aniołów (dew). Bhakti dopełnia poprzednie rodzaje Miłości i bardzo należy uważać, aby jednego z pięciu rodzajów ludzkiego miłowania nie wypierać innym, czy dla innego, bo konflikt szczególnie pomiędzy Mohā a Bhakti jest w oczach Boga zupełnie niepotrzebny i niestosowny. Wy ludzkie istoty musicie raczej dobrze rozwijać i doskonalić każdy z pięciu rodzajów Miłowania, aby wasza Prema przejawiała się przez was w pełni i abyście jaśnieli pod Niebem jako Gwiazdy Boskiej Miłości, które już nigdy nie zgasną! Każdy rodzaj miłowania ma swe miejsce, czas i warunki dlatego więcej miłujcież o ludzkie istoty i odbierajcie Miłość Bożą!