Starożytni przywiązywali wielką wagę do sześciu ośrodków w ciele człowieka i siódmego, który jest ponad głową, ponad szczytem głowy, a wśród całej siódemki szczególnie mocno w praktykach duchowych używane są ośrodki w podbrzuszu poniżej pępka, w piersi pod środkiem mostka, oraz wewnątrz głowy ponad linią brwi! Ośrodek brzucha, serca i trzeciego oka to prawdopodobnie najczęściej poruszane Ćakramy we wszystkich grupach i ruchach rozwoju wewnętrznego, psychotroniki czy w mistycznych, głębokich ruchach religijnej odnowy duchowej, psychicznej i fizycznej. Sześć ośrodków energii w ciele odpowiada w kolejności sześciu zmysłom, a za szósty zmysł, percepcję pozafizyczną odpowiada Ćakra wewnątrz głowy zwana Okiem Śiwa albo Okiem Horusa, postawionym w pionie w stosunku do fizycznych oczu, pod czołem, gdzie jest symbolicznie malowane. Ludziom różnych typów częstokroć jeden z Ćakramów odpowiada jako główne miejsce skupienia świadomości i poczucia siebie. Percepcja, czucie własnego środka ciężkości w podbrzuszu pod pępkiem wykorzystywane jest we wschodnich sztukach walki, także w indyjskiej Kalaŗpayat, matce duchowych sztuk walki. Głównym tematem medytacyjnym ośrodka w podbrzuszu jest żywioł wody, a także artyzm, smak i gust. Ludzie o usposobieniu religijnym i intuicyjnym najczęściej skupiają się w ośrodku sercowym, na środku piersi gdzieś od poziomu linii sutek w górę, a tematem kontemplacyjnym jest tu wiatr, oddech i czucie sytuacji, oraz miłosierdzie czy współczucie. Osoby o wybitnej umysłowości, pracujące rozumem, najczęściej spontanicznie koncentrują się wewnątrz głowy w obszarze Trzeciego, a raczej Pojedynczego Oka, bo tak ten szósty ośrodek zasadniczy zwykł był nazywać Mistrz Jezus, czego ślady zachowały się w Ewangeliach kanonicznych i apokryfach.

Sześć ośrodków w ciele to sześć miejsc skupienia się i koncentracji, które pasują do żywiołów, zmysłów, cech oraz wibracji liczb, gdyż Ćakramy w podstawowym zobrazowaniu opisywane są jako subtelne organy duszy o wyglądzie pięknych kwiatów Lotosu o określonej liczbie płatków. Padma, czyli Lotos to elementarne wyobrażenie Ćakramów i każda szkoła Jogi, Tantry czy Ajurwedy niewątpliwie od obrazu kwiatu o określonej liczbie płatków, kwiatu rosnącego ku górze, gdy stoimy lub siedzimy prosto zawsze poleca swoim uczniom wizualizowanie, wyobrażanie kwiatu z liczbową wibracją, gdy rozpoczyna się uczyć cośkolwiek o Ćakramach. Ilość płatków, wibracja dźwiękowa wnętrza, centrum Lotosu, blask światła a nade wszystko właściwe umiejscowienie jednego z głównych Lotosów wzdłuż centralnej pionowej linii ciała łączącej obszar łonowy ze szczytem głowy to nektar elementarnych podstaw. Główne Ćakramy ciała położone są wzdłuż centralnego, pionowego kanału ciała znanego dobrze jako Suśumna albo Wadźra, który zaczyna się pomiędzy odbytem, a zewnętrznym narządem płciowym (łechtaczką u kobiet), a w ciele kończy na środku kopuły czaszki i skupiskami odpowiednich drobniejszych kanałów energii symbolizowanych płatkami kwiatu, w istocie aurami wibracji, które tam płyną.

Podstawowy Lotos, Padma Zbiornika, Naczynia Korzenia, Podstawy, to piękny kwiat o czterech płatkach i gdy, jak to do praktyki Jogi czy Tantry należy, siedzimy skrzyżnie na ziemi, możemy mieć wrażenie, że cały obszar łonowo-odbytowy spoczywa wewnątrz kwiatu Lotosu o czterech płatkach. Główną, elementarną praktyką służącą oczyszczaniu i rozwijaniu kwiatu Lotosu jest Bidźa Mantra, czyli odpowiednia wibracja związana z punktem środka, z centrum Ćakramu, a w przypadku Muladhara (Korzeniowy Zbiornik) jest to dźwięczna, głęboka sylaba LAM, wręcz dźwięk „L”, z bardzo krótkim „a” i unosowionym „m” w końcówce. Ważne, aby rezonans dźwięku wydobywał się autentycznie głęboko z bioder, łona czy kości ogonowej, do czego trzeba trochę ćwiczeń i wprawy. Jest to praktyka czyniona wibracją głosową, recytacją, bez której nie powinno się pracować z oczyszczaniem i rozwijaniem Lotosu, Ćakramu, gdyż właśnie dźwięk jest podstawą pracy z jakimkolwiek z Lotosów. Kto dba o rozwój Ćakramu, ten będzie sporo pracował z taką sylabą wzmagającą magnetyzm energii Ziemi, a także zmysł powonienia, węchu.

Ćakra podstawy służy do percepcji energii płynącej z Ziemi jako planety, ale też jest siedzibą energii piasku i skał, elementu ziemi, a jest to energia o barwie żółtej. Mulādharā to siedziba mocy Kundalini, która jest mocą ufności, wiary i żarliwości religijnej powiązanej z żeńską naturą czy formą Boskości, z kultem Bogini. A nie wolno jej praktykować bez żarliwej czci ku wysokim Boginiom nieba i w szczególności ku żeńskiej postaci Boga Absolutu, co religia żydowska zwała pojęciem Szekinah, a indyjska tradycja pojęciami Śakti, Devi lub Amma. Zresztą bez religijnego kultu, żarliwej czci i oddania, ufności i wiary ku Guru i Bogini, nie ma żadnej możliwości obudzenia Kuňďalini, choć można się nabawić rozmaitych psychodelicznych zjawisk i chorobliwych doznań. Kuňďalini to inaczej energia czy moc Macierzy, Matki Bożej, czyli Bogini, małżonki Boga Nieba, a zwana jest też ogniem ziemi. Drugi Lotos ma sześć płatków, w środku sylabę WAM, aby go oczyszczać i rozwijać, a jego żywiołem jest wspomniana już woda, zmysłem smak. Trzeci Lotos, położony pomiędzy pępkiem a mostkiem, na poziomie żołądka i splotu solarnego jest ośrodkiem o dziesięciu płatkach symbolizujących pięć zasad Jama i pięć zasad Nijamah, przykazań i sił moralnych, jego sylabą do intonowania w wibrującym sposób jest dźwięk RAM, jest to Lotos Ognia oraz zmysłu wzroku i zasady widzenia. Czwarty Lotos to potocznie ośrodek sercowy albo ośrodek pieśni duszy, ma dwanaście płatków związanych ze znakami zodiaku, które są prawdziwymi miesiącami słonecznego roku, a jego żywioł to wiatr, zmysł to dotyk (czucie), zaś dźwięk to JAM. Istotny symbol ośrodka serca to sześciopromienna Gwiazda znana mistyce chrześcijańskiej i żydowskiej jako Gwiazda Dawida.

Piąty Lotos znajduje się jako Wieniec (Dala) wokół podstawy szyi na szczycie tułowia, a ożywia się i rozwija dzięki mocnej i wibrującej sylabie HAM, zaś jego żywiołem jest eter, duch, przestrzeń, w sanskrycie Ākāśa. Ćakra Trzeciego Oka, właściwie Adźna (wym. adźnia), jako sylabę nasienną, źródłową, dzięki której może się oczyszczać, wzrastać i rozwijać ma sylabę OM, a jest to w brzmieniu właściwie zlanie dźwięków A, U i M w jednobrzmiącą wibrację niczym nucenie litery Ą (w języku polskim). Obraz Ćakry, właściwie Lotosu o dwóch płatkach, jest najczęściej podawanym dla początkujących, a jest to siedziba Szóstego Zmysłu, Miłości i Mądrości czy lepiej Oddania i Mądrości. Każdy, kto chce rozwijać Trzecie Oko rzeczywiście winien przez lata pracować z wibrowaniem sylaby Om z pomocą głosu wzdłuż Sushumńa aż do głowy, bo innej metody jak wibrowanie głosem po prostu nie ma. Rozwój siódmego ośrodka ponad głową rozpoczynamy od wibrowania dźwięku AIM, a jest to centrum Boskiej Woli wyobrażone jako Lotos o Tysiącu Płatków, do czego trzeba już bardziej doświadczonego GURU!

The Himalaya Master