Ludzie-Anioły wcielają się pośród zwyczajnej ludzkości, aby żyć na tej Ziemi, pośród zwykłych ludzi jako istoty „nie z tego świata”! Poczucie kosmicznego pochodzenia, niepasowania do ogółu ludzi, wrażenie przynależności do innego poziomu bytu, to zwykle bardzo proste oznaki anielskiej natury i jej inności. Anielskie dusze, dewaiczne natury są w swej istocie bardzo ufne i prostolinijne, szczere aż do bólu i uczciwe i często trudno im jest funkcjonować wśród demonicznej, asurowej ludzkości pełnej fałszu, obłudy i rozmaitych intryg. Anioły wcielone w ludzkie ciała nie tworzą mocnych więzów z ziemskimi istotami ani z rzeczami, a suwerenność, niezależność i wyraźna odmienność jest w nich bardzo wyraźna. Anioł idzie przez ziemskie życie nie oglądając się wstecz i nie jest przywiązany do tego, co przemija ani do tych, którzy odchodzą. Jeśli ludzka istota pokocha Anioła z wzajemnością, może być pewna uczucia, ale jak odejdzie, to musi wiedzieć, ze nie ma już powrotu, gdyż Anioły nie wracają do przeszłości i nie bawią się w demoniczną grę rozstań i powrotów, jaką lubią asurowi ludzie. Anielska natura spontanicznie popada w nastrój refleksji i zadumy w czasie wschodu i zachodu Słońca oraz w czasie pełni Księżyca, które bardzo lubi oglądać. Człowiek anielski zwykle od dzieciństwa oddaje się spontanicznej, prostej kontemplacji i unika miejsc oraz rzeczy sztucznych, nienaturalnych, a wybiera wszystko to, co naturalne i ożywione ręką Stwórcy!


Kto ma rozwiniętą eteryczną zdolność postrzegania, ten na czołach i dłoniach anielskich ludzi może widzieć pewne subtelne znaki pokazujące, w jakich niebiańskich hierarchiach umiejscowiona jest Dusza i jaka jest jej misja czy rola na tej Ziemi, w ludzkiej inkarnacji. Poczucie ważnego celu czy wzniosłej misji towarzyszy anielskim duszom już od dzieciństwa i potrafią z wielką mocą, na przekór ziemskim przeciwnościom skierować się ku swej duchowej aktywności. Każda anielska osoba posiada na Ziemi swoje wcielone duchowe zwierzchnictwo, które rozpoznaje jako duchowego Mistrza czy Nauczyciela i którego trzyma się wiernie w całym biegu swojego życia. Budzenie się anielskich dusz miewa miejsce zwykle w wieku 16-tu lub 25-ciu lat rozpoczęcia biegu ziemskiego wcielenia. Ludzie-Anioły mają naturalny wstręt i niechęć do wszelkich toksycznych i oszałamiających środków, jakich używają ludzie. W naturalny sposób wcielony aniołek nie chce jeść mięsa ani pić alkoholu, unika narkotyków i toksycznych leków, unika wielu ziemskich zwyczajów i zabobonów, które nie mają oparcia w prawach i zasadach Niebiańskiego Życia. Anielska osoba dąży do wzniosłych, idealistycznych sposobów życia i funkcjonowania i zwykle nie jest od dzieciństwa rozumiana przez swoje otoczenie. Dziwi się oszustwom, plotkom i obłudnemu zakłamaniu ludzi, czując, że nie tak wedle praw natury należy postępować. Jednocześnie jest osobą, która żyje w przyjaźni ze zwierzętami i roślinami, potrafiąc się z nimi doskonale porozumiewać! Kiedy anielska osoba pozna się na ludziach i ich biednych zwyczajach, będzie się starała wyraźnie podkreślić swą odmienność i przynależność do innego, wyższego świata, co bywa często przyczyną dramatycznych przeżyć.


Wcielone anioły nie boleją specjalnie nad tymi, co odchodzą z ich życia ani nad tymi, co umierają, a ich uczciwość jest bardzo subtelna, tak, że ludzie ziemscy podejrzewają boskie anielskie inkarnacje o brak uczuć lub brak uczuć wyższych, choć w rzeczywistości Ludzie-Anioły mają jedynie Uczucia Wyższe. Dewata – osobowość anielska nie zna ani depresyjnych dołków, ani stanów zazdrości, zawiści czy strachu, ani też nie pożąda zemsty z osobistych powodów, gdyż takich nie ma. Nie jest Człowiekiem-Aniołem ktoś, kto popada w depresje smutki, żal, przygnębienia albo cierpi strasznie z powodu rozstania lub śmierci krewnych. Ludzie-Anioły nie są związane ze swoimi rodzinami poczuciem więzów pokrewieństwa i mają do tego świata i ludzkości duży dystans, choć w tym samym czasie również ogrom miłosierdzia, współczucie i życzliwość. Czują prawa i zasady Niebios w naturalny sposób i nie obchodzą ich prawa ustanowione przez ludzkie bezprawie, a jedynie zasady Wszechducha, prawa Kosmosu, zasady objawione przez Posłańców Niebios. Jeśli doznają zawodu na jakiejś osobie z tytułu jej niesolidności, to szukają innej w miejsce skorumpowanego ogniwa, a w swych głębokich dążeniach i celach są zawsze nieugięte, bohaterskie i waleczne. Każdy Człowiek-Anioł jest bohaterskim wojownikiem czy dzielną wojowniczką w każdej słusznej sprawie, a szczególnie w radykalnej obronie przyrody, wolności i praw człowieka, w tępieniu i obnażaniu obłudy, bezprawia czy korupcji. Zdolność do bohaterstwa i ekscentrycznych, radykalnych, bezkompromisowych wystąpień to cechy Anioła wcielonego w ludzkie ciało.


Anielska natura czuje też spontaniczny wstręt i niechęć do obrzędów i ceremonii ustanowionych przez ludzkie tradycje, złe żądze i szatańskie władze tego świata. Jakoś pijackie imprezy czy pijackie śluby, albo grzebalne pogrzeby budzą niechęć i anielska osoba naturalnie nie chce w nich uczestniczyć, wiedząc, że o związku decyduje miłość, a nie papier wystawiony przez pożądające zysku skorumpowane władze. Kiedy jednak anielska osoba ujrzy rytuał niebiański, czysty i nieskażony, zaraz będzie go pragnąć i za nim tęsknić. Stąd wiele dusz wcielonych aniołów odszukuje i odnawia spontaniczne starożytne misteria rytuały i inicjacyjne ceremonie o głęboko duchowym sensie i pełni mocy. Nawet seksualna, erotyczna natura wcielonych Aniołów i Anielic jest bardzo czuła i delikatna, bardzo inna od ziemskiej zwierzęcości i gwałtownej, pijackiej prymitywności. Ludzie-Anioły swobodnie porozumiewają się ze sobą spojrzeniem lub dotykiem, teletransmisją odczuć, myśli i obrazów zsynchronizowanych w czasie i łatwo rozumieją się poza słowami. Ludziom-Aniołom wystarczy jeden raz powiedzieć, co ma zrobić i nie trzeba ich poganiać ani im przypominać, szczególnie o duchowych obowiązkach. Anioł zawsze wszystko robi na czas i jest we właściwym miejscu o właściwej porze, a i duchowej pracy, służby czy praktyki nigdy nie zaniedba!


Wcielony anielski byt, nie jest związany ani z żadną miejscowością, ani z jakimkolwiek krajem, nawet jak ma wyznaczoną pracę w obrębie jakiegoś narodu i języka z racji urodzenia. Człowiek-Anioł nie ulega też modyfikacjom wychowawczym, ani wpływom ziemskiego zezwierzęcenia i demonicznego otoczenia. Chętnie jednak podąża za Głosem Hierarchów Niebiańskiej Drogi, Dewalaya, jacy ukrywają się w ludzkich ciałach, występując niejako w ziemskim przebraniu. Doświadczenia świadomych snów, spontanicznych eksterioryzacji, świadomość istnienia subtelnych światów, to wszystko normalne przeżycia ludzi będących w rzeczywistości przebranymi Aniołami. Ludzie-Anioły jak krowy do wodopoju ciągną do Proroków i Mistrzów Wschodu i do duchowych, ezoterycznych nauk z obszaru Himalaya. Kochają widoki pradawnych gór uznawanych za Święte i cenią sobie miejsca, gdzie sprawowano niebiańskie rytuały. Unikają obleśnych, demonicznych przepowiadaczy przyszłości i rzekomych jasnowidzów, którzy skażeni są pijaństwem, nikotynizmem i mięsożerstwem. Człowiek-Anioł zwykle we wczesnych latach życia manifestuje swoje duchowe skłonności dołączając do wegetarian, radykalnych obrońców zwierząt czy przyrody, a także do hermetycznych grup Wtajemniczonych, dla których kontemplacja Światła o świcie i zmierzchu jest najcudowniejszą rozkoszą! Zdarzają się oczywiście przypadki zagubienia i zatrucia anielskiej duszy, ale są to wyjątkowo rzadkie przypadki, gdyż Anioł wcielony pamięta i spontanicznie realizuje zasady Boskiego Życia.


Najcenniejszymi pośród anielskich ludzi są te jednostki, które należą do Duchowej Hierarchii, do Wielkiego Bractwa Świętych, Mistrzów i Proroków, którzy są oczyma i ustami Niebios, Głosem Boga i Ducha Przyrody pośród ludzkości. Człowiek-Anioł zwykle nie miewa problemów i sytuacji życia nie postrzega w kategorii problemów trosk czy kłopotów, a jako zadanie do natychmiastowego i sprawnego rozwiązania. W wypadku zmuszenia do łamania boskich praw i zasad, Ludzie-Anioły stają się męczennikami Prawdy i Wolności, Życia i Prawdy! Jest zaledwie 140 tysięcy Świętych Ludzi-Aniołów i 4 tysiące Mistrzów, ale Ludzi-Aniołów jest znacznie więcej i są oni zawsze osobami o subtelnej, mistycznej naturze i wzniosłych dążeniach. Ludzie anielscy zawsze spontanicznie gromadzą się wokół swych Świętych Przewodników i Mistrzów Duchowych Boskich Guru, wiernie podążając z nimi przez całe życie we Wspólnocie i w gorliwej pracy, służbie dla Dobra innych ludzi, dla dobra stworzeń, dla oświecenia i wyzwolenia demonicznej i prymitywnej ludzkości z jej skażeń. Anielska osoba łatwo znajduje Guru Mistrza i duchową wiedzę hermetyczną, a gdy przychodni do Mistrza, to poznać ją po tym, że nigdy nie odejdzie i poświęci się niebiańskiej pracy stając się filarem i fundamentem Wspólnoty. Anioły nie cierpią fałszywej religijności i odrzucają obłąkane fałszem polityczne systemy pseudo-religii o inkwizycyjnym charakterze. Anioły należą do Boga i Guru!