Bhagawad Gita (dosł. "Świętego Pana Pieśń") jest przede wszystkim księgą Jogi Czynu, czyli sztukę czynu prowadzącego ku boskości, czynu przepromieniowanego duchem. Bhagawad Gita jest częścią szóstej księgi (parvan) wielkiego eposu indyjskiego "Mahabharata", jednego z najsłynniejszych dzieł starożytnych Indii. Nauki w niej zawarte są podawane bohaterowi - Ardżunie - przez Szri Krisznę – Boskiego Nauczyciela, wyrażającego w swym wcieleniu potęgę Wisznu, drugiej Osoby hinduskiej Trójcy - Pana miłości i mądrości.

Zawsze udając się do Świętej Krainy Światłości całą swą Duszą mamy okazję rozmawiać z rozlicznymi Świetlistymi Istotami, Aniołami, które reprezentują sobą Wiedzę Boga, Świętą Wiedzę, której pełne jest Królestwo Niebios i każda osoba duchowa, która do Królestwa Bożego należy! Mamy też okazję osobiście rozmawiać z Boską Istotą, która jest Bogiem dla Aniołów, ludzi, dżinów i wszelkich innych rozlicznych istot w rozmaitych światach zaludniających przestrzeń stworzonego Wszechświata. A oto i Satsanghi – pytania i odpowiedzi, jakie mieliśmy Rozkosz prowadzić w czasie pewnego jesiennego spotkania z Ojcem i Matką Niebios w Krainie Światłości, do której na zawsze już przynależy nasza Dusza. Zaiste są to Spotkania z Prawdą i Zgromadzenia Wiedzy, a przecież tysiące i miliony światłych ludzi pragnie usłyszeć opinię Boga w wielu sprawach i kwestiach, jakie tyczą zarówno życia ludzi jak i spraw ostatecznych.

Śiwa to Bóstwo, Osoba Boga, która była czczona w starożytności, w kulturze przedaryjskiej w całej Eurazji, zarówno w Europie jak i Azji, a także przynajmniej częściowo w Afryce czy na Oceanii, gdzie są wyraźne ślady Śiwaickiej tradycji duchowej i kultowej. Słowo Śiwa oznacza Łaskę, Przychylność, Przyjacielskość i Życzliwość, co akcentuje jako Imię Święte, Łaskawy, Miłościwy i Litościwy, Miłosierny wymiar Istoty, a także siły czy energii, osobowości, która skrywa się za tym starożytnym Boskim Imieniem. W hinduistycznym przekazie unifikacyjnym dla form kultowych Indii, Śiwa jest Trzecią Osobą Trimurti Trójcy Przenajświętszej, a co za tym idzie jest zarówno Duchem Świętym jak i Osobą Ducha Świętego

Bogini KĀLĪ DEVI, Królowa Niebios jest spośród wszystkich żeńskich form Panteonu Euroazji bodaj najmniej zrozumianą, a i często nazbyt enigmatycznie przedstawianą wśród Najwyższych Bogiń, Archanielic Niebios. Wyłania się z ciemno-niebieskiej Przestrzeni Kosmosu jako Strażniczka Bramy, do świata poza czasem i przestrzenią, jako Władczyni przezwyciężająca świat ograniczony czasem i przestrzenią, jako Matka Nieskończoności. Bogini Kālî przedstawiana jest cała naga w ogólnie przyjętej ikonografii i malarstwie, a jej ciało jest zwykle koloru Śjam – głęboko niebieskiej barwy utożsamianej z kolorem Nieba, kiedy zapada już zmierzch i pojawia się głęboka noc.

Ideą duchowego oczyszczania psychiki i ciała jest wzbogacenie, całego życia ludzkiej osobowości, poprzez proste ćwiczenia umysłu, ciała i duszy. Jeśli wspomniane ćwiczenia będą studiowane w sposób inteligentny i cierpliwy pod okiem odrodzicieli, przyniosą oświecenie i zwycięstwo nad wszystkimi osobistymi problemami. Mogą na stałe uczynić ludzi zdrowymi duchowo tak psychicznie, jak i fizycznie. Proste, oczywiste rzeczy, zawsze mają siłę działania. Każde z ćwiczeń duchowego oczyszczania w odradzaniu posiada moc usuwania cierpienia, choroby, strachu, złości i negatywnych myśli poza osobowość człowieka i unicestwiania ich. Celem oczyszczania jest moc światła prawdy, prostoty i miłości. Myślenie, oddychanie, masaż, jarstwo, gorące uczucie przyjaźni i braterstwa, radość i miłość to najwspanialsze sposoby oczyszczania psychiki.